Strona główna / Nasze sprawy / Domowe ABC / Potrawy świąteczne z różnych stron świata



Right menu


Potrawy świąteczne z różnych stron świata

Malgorzata Sychta

12.12.2012

Na tradycyjne świąteczne potrawy wiele z nas czeka z utęsknieniem cały rok. Zwłaszcza na obczyźnie dbamy o to, by nie zabrakło ich na...

świątecznym stole. Ale może warto obok polskich specjałów przygotować coś zupełnie innego? Świąteczne potrawy z całego świata sprawią, że bożonarodzeniowe posiłki staną się bardziej interesujące.

Włochy: rybna wigilia i słodkie panetonne

Podobnie jak w Polsce, we Włoszech świętowanie zaczyna się 24 grudnia, a podczas wigilijnej kolacji nie podaje się mięsa. Według tradycji w ten dzień należy zachować post i jeść lekko, by oczyścić ciało przed narodzinami Jezusa. Inna sprawa, że włoska wieczerza wigilijna składa się z 7 do 21 dań, trudno więc mówić o jakimkolwiek oczyszczeniu... Do niedawna popularnym daniem był węgorz, ale dziś częściej serwuje się dorsza, ośmiornicę i wszelkiej maści skorupiaki.

Świąteczny, włoski przysmak - Panettone

W dzień Bożego Narodzenia Włosi zaczynają obiad od rosołu z tortellini. Bulion może być mięsny, warzywny lub rybny, a nadzienie pierożków zależy od regionu: w Ferrarze faszeruje się je dynią, a w Bolonii mielonym mięsem. Główne danie to często wariacja na temat makaronu, choć ostatnimi czasy popularność zyskuje faszerowany pieczony kurczak lub indyk. Świąteczny obiad nie mógłby istnieć bez deseru. Do popularnych słodkości zalicza się struffoli, czyli smażone na głębokim oleju kawałki ciasta polane miodem, oraz „palce apostołów”, czyli podłużne ciastka wypełnione masą z ricotty i czekolady.

Na niemal każdym włoskim świątecznym stole pojawia się też Panettone. To nic innego jak słodka drożdżowa babka o specyficznym kształcie, przypominającym wysoką kopułę. Swój szczególny smak zawdzięcza bakaliom i często bywa podawana z kremem z serka mascarpone, a także ze słodkimi winami. Proces jej produkcji jest długi i skomplikowany, a samo wyrastanie ciasta zajmuje kilka dni.

Skandynawia: lutefisk, gløgg i pudding ryżowy

Świąteczny obiad Skandynawów jest bardzo bogaty i sycący. Mięso z brązowym sosem, chrupiące podsmażane ziemniaki, pieczone żeberka i słodko-kwaśna kapusta z pewnością zachwyciłby niejednego amatora tradycyjnej polskiej kuchni. Popularnym, choć wzbudzającym różne reakcje daniem jest też lutefisk, czyli potrawa z solonych, suszonych ryb, ktore najpierw moczy się w wodzie przez 5-6 dni, a następnie przez kolejne dwa dni zanurza w ługu sodowym. W efekcie ryba staje sie galaretowata. Po krótkim gotowaniu na parze albo pieczeniu w folii jest gotowa do jedzenia. Warto jednak pamiętać, by nie używać do niej srebrnych sztućców, bo zniszczą je silne reakcje chemiczne.

Dla mniej odważnych pozostaje gløgg, czyli grzane wino. Klasyczne składniki to czerwone wino, cukier i korzenne przyprawy, takie jak cynamon, kardamon, imbir i goździki, choć stroniący od alkoholu mogą zastąpić wino owocowym sokiem. By uzyskać najlepszy efekt, dobrze jest po podgrzaniu odstawić miksturę na co najmniej godzinę – dzięki temu wino zyska wspaniały, rozgrzewający aromat – a następnie ponownie podgrzać przed podaniem.

A deser? Najbardziej tradycyjnym jest julegrøt, czyli dosłownie „świąteczna owsianka”. Tak naprawdę nie jest to jednak owsianka, a pudding ryżowy na mleku, zwykle z dodatkiem cynamonu. W Norwegii, Danii i na Wyspach Owczych Julegrøt podaje się jako deser po świątecznym obiedzie albo wigilijnej kolacji; w Szwecji i Finlandii – jako kolację, zwykle na kilka dni przed świętami. Tradycja nakazuje ukryć w nim migdał, a ten, kto na niego trafi, będzie miał szczęście w nadchodzącym roku.

Ameryka Południowa: dorsz, tamales, buñuelos...

Tradycja jedzenia solonego dorsza w wigilię Bożego Narodzenia przybyła do Ameryki Południowej z Portugalii. Był dostępny przez cały rok, postny, a do tego tani, więc szybko zyskał ważne miejsce na świątecznych stołach. Dziś jego cena nie jest już wprawdzie taka zachęcająca, ale mieszkańcy Brazylii nie wyobrażają sobie świąt bez jego smaku, zaś ci, którzy za nim nie przepadają, przygotowują inne potrawy z tej białej, delikatnej ryby.

Tamales to danie z długą historią. W Meksyku przygotowywano je już w czasach przedkolumbijskich. Ciasto z mąki kukurydzianej nadziewa się farszem (zwykle wytrawnym, choć istnieją też wersje słodkie), zwija, a następnie owija liściem z kolby kukurydzy i gotuje na parze. Tamales są łatwe w transporcie, więc kiedyś jedzono je w podróży. Były popularne wśród pasterzy, myśliwych i żołnierzy. Dziś są nieodłącznym elementem świątecznych posiłków, nie tylko w Meksyku.

Wśród tradycyjnych bożonarodzeniowych dań Ameryki Południowej sporą część stanowią słodkości. Buñuelos są jedną z najpopularniejszych. Trudno się dziwić: te niewielkie kuleczki z drożdżowego ciasta z dodatkiem anyżku, często nadziewane, smażone i podawane ze słodkim sosem lub gorącym syropem z trzciny cukrowej, są naprawdę smaczne.

Przypominają nieco pączki, a że są znacznie mniejsze, można zjeść ich więcej. W końcu są święta, a to doskonały czas na ucztowanie.

Przepisy świąteczne z różnych stron świata

Jeśli chcesz nadać im międzynarodowy charakter, wypróbuj nasze świąteczne menu, złożone z dań z różnych stron świata.

Starter: francuski pasztet drobiowy

Składniki:
- 15 g masła
- 1 posiekany ząbek czosnku
- 1 łyżka drobno posiekanej cebuli
- 100 g pokrojonej wątróbki drobiowej
- 2 łyżki wytrawnej sherry
- 75 g miękkiego kremowego serka
- sól i pieprz do smaku

Masło rozpuścić w garnku na średnim ogniu. Dodać czosnek, cebulę i wątróbkę. Zmniejszyć ogień i gotować przez około 10 minut, aż wątróbka zmięknie i straci różowy kolor. Zawartość garnka przełożyć do blendera, dodać sherry, serek, sól i pieprz. Zmiksować na gładką masę. Przełożyć do miski, chłodzić w lodówce przez 2 godziny, podawać z bagietką.

Danie główne: fińska Pokusa Janssona

Składniki:
- duża cebula
- 700 g ziemniaków
- 125 g anchois
- szklanka śmietany (double cream)
- szczypta białego pieprzu
- 80 g masła

Cebulę obrać, a następnie drobno posiekać i zeszklić na maśle. Ziemniaki obrać, pociąć na cienkie paseczki, opłukać i osuszyć. Anchois odcedzić z płynu, ale nie wylewać go, jeszcze się przyda. Natłuścić formę do zapiekania, połowę ziemniaków ułożyć na dnie, na wierzchu ułożyć anchois, cebulę i resztę ziemniaków. Połowę śmietanki wymieszać z dwoma łyżkami sosu z anchois i szczyptą białego pieprzu, wylać na wierzch zapiekanki, położyć kilka kawałków masła i przykryć folią aluminiową.

Zapiekać przez 30-35 minut w piekarniku nagrzanym do 200 stopni. Po tym czasie wyjąć danie i sprawdzić jego stan. Jeśli jest zbyt suche, polać pozostałą śmietanką; konsystencja powinna być dość zbita, nie rozlewająca się. Wstawić do piekarnika na kolejne 30 minut, ale już bez folii, by zapiekanka nabrała złocistego koloru. Podawać na gorąco.

Deser: włoskie Panforte di Siena

Składniki:
- 80 g orzechów laskowych
- po 50 g kandyzowanej skórki cytrynowej i pomarańczowej
- 50 g czekolady mlecznej
- 150 g obranych migdałów
- 50 g mąki
- 1 łyżeczka kakao
- ½ łyżeczki cynamonu
- szczypta goździków i gałki muszkatołowej
- 100 g cukru
- 100 g miodu
- duże andruty (najlepiej okrągłe, ale można samodzielnie przyciąć)
- cukier puder do posypania

Orzechy, skórkę cytrynową i pomarańczową posiekać, czekoladę zetrzeć na grube wióry. Dodać migdały, mąkę, kakao i przyprawy, wszystko delikatnie wymieszać. Cukier zagotować z miodem, stale mieszając. Zdjąć z ognia, dodać do miski z pozostałymi składnikami, wymieszać łyżką. Andruty włożyć do tortownicy o średnicy mniej więcej 18 cm, posmarować przygotowaną masą i piec 30-40 minut w temperaturze 175 stopni. Po ostudzeniu posypać cukrem pudrem.

Chcesz coś dodać od siebie lub o coś zapytać? Dołącz do naszego forum!

Drukuj Wyślij znajomym